Help, mijn kinderen helpen niet mee!

Vorige week waren we op vakantie in Duitsland en stonden we op een camping bij Berlijn. Toen we de tent opzetten, gingen de kinderen in het gras liggen. Mijn man en ik waren verontwaardigd, want we hadden eigenlijk wel verwacht dat ze meehielpen. Hoe pakten we dat aan?

Terwijl mijn man en ik druk bezig waren de tent uit te pakken, het buitendoek op de grond uit te spreiden en de tentstokken in elkaar te zetten, deden de kinderen lekker ‘niets’. Bij mij kwam de gedacht op dat we ze verwend hadden. Nu ze zeven en negen zijn verwachten we af en toe van ze dat ze meehelpen. En in dat verwachten zat hem net het probleem.

Wat niet hielp…

Toen ik mijn zoon van negen vroeg om concreet iets te doen, wilde hij dat meestal best. Wat bij hem niet hielp, was mopperen en hem verwijten maken over dat hij lui was en niet meehielp. Dan bleef hij stoïcijns op zijn plek liggen en deed net of hij ons niet hoorde. Wat onze vermoedens enkel bevestigde en onze verontwaardiging deed toenemen.

Wat we al helemaal niet konden horen, was zijn verweer: ‘Je bent zelf lui!’ of ‘Nou, je helpt zelf ook niet altijd mee hoor!’ Mijn man en ik werden er chagrijnig van en begonnen zelfs naar elkaar te katten, wat ze stemming niet verbeterde.

Hoe reageert mijn dochter?

Mijn dochter zag juist haar kans schoon om in een goed blaadje bij ons te komen. Ze toonde zich heel behulpzaam en vroeg wat ze kon doen. Ze hielp enthousiast mee de tentstokken in de sleuven te schuiven, de haringen aan te geven en het matras op te pompen.

Dat leek op zich heel fijn, maar volgens mij gaat het zich wreken op de lange termijn. Het bevordert namelijk de concurrentie tussen de kinderen, waardoor mijn zoon weer jaloers wordt op zijn zusje omdat hij ook geliefd wil zijn. Alleen wil hij dat niet door allemaal dingen voor ons te doen. En ik geef hem gelijk, want dat is enkel voorwaardelijke liefde.

Wanneer doet hij wel wat?

Ik merkte dat als ik mijn zoon iets vroeg te doen en hem vrijliet in of hij het deed of niet, hij best geneigd was mee te helpen. Zo wilde hij bijvoorbeeld niet helpen het kastje in elkaar te zetten, maar wel om de matjes neer te leggen. Als ik hem vroeg concreet iets te doen, was het voor hem duidelijk wat hij kon doen om bij te dragen.

Ik denk dat het helpt dat ik in de loop van de jaren zo’n vertrouwensband met hem heb opgebouwd dat hij weet dat hij geliefd is, of hij nu meehelpt of niet. Dat maakt dat hij gemakkelijker kan luisteren en beter kan horen wat ik zeg. Op de camping versterkte dat mijn vertrouwen dat hij best bereid is om mee te helpen en dat we het dus best samen kunnen doen. Als we maar duidelijke vragen stellen en niet altijd ‘ja’ als antwoord verwachten.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s