Mijn zoon heeft angst voor zwemles

Mijn zoon wil niet naar zwemles. Omdat de zwemleraar boos is als hij niet snel genoeg zwemt en het vissenstaartje niet goed doet. De week ervoor zei hij het al en ging hij schoorvoetend toen ik beloofde het te zeggen tegen de mevrouw bij de deur waar hij het zwembad binnen gaat. Deze week verzet hij zich en wil hij helemaal niet meer. Terwijl hij bijna mag afzwemmen voor zijn zwemdiploma A. Wat te doen bij angst voor zwemles?

Ik zou natuurlijk kunnen zeggen dat hij bijna afzwemt en dat hij nog even moet doorzetten. Ik zou kunnen zeggen dat de zwemleraar het vast niet zo bedoeld, dat hij mijn zoon juist wil helpen. Of dat het erbij hoort als je iets wilt bereiken. Dat hij juist goed naar de meester moet luisteren en moet doen wat deze zegt. Anders haalt hij zijn zwemdiploma A niet.

Ik luister

Ik kies ervoor naar mijn zoon te luisteren. Schrikt hij ervan als de meester boos wordt omdat hij de bevestiging nodig heeft dat hij het goed doet? Ja, zegt mijn zoon. Hij zoon zit op zwemles om te leren. Hij hoeft het niet  meteen te kunnen. En daar heeft hij gelijk in. Terwijl je ook zou kunnen zeggen dat hij het na ruim 1,5 jaar wel eens zou moeten kunnen. Maar daar gaat het niet over. Het gaat erover hoe mijn zoon de zwemles ervaart en dat het hij nu wordt belemmerd in het leren zwemmen.

Dáár gaat het niet over

Ik beloof nog diezelfde ochtend vóór de zwemles de zwemschool op te bellen en te kijken of ik de zwemleraar kan spreken. Als ik de mevrouw aan de andere kant van de lijn vertel wat ik van mijn zoon gehoord heb, zegt ze dat ze zich niet kan voorstellen dat deze zwemleraar boos wordt. Dat had de mevrouw bij de deur vorige week ook al gezegd. Ze horen blijkbaar kritiek. Ik zeg dat het daar niet om gaat, maar om hoe mijn zoon het ervaart. Nu is ze één en al medewerking. Ze belooft de zwemleraar op te zoeken, het tegen hem te vertellen en te kijken of hij even naar de deur kan komen.

De zwemmeester komt niet

Even later belt de mevrouw van de zwemschool  terug om te zeggen dat ze de zwemleraar heeft gesproken en dat hij er rekening mee probeert te houden. Hij probeert ook even naar de deur te komen. Ik ben opgelucht dat dit mijn zoon genoeg vertrouwen geeft om die ochtend naar zwemles te gaan. Toch ben ik ook even verbaasd als mijn zoon zomaar naar de deur loopt en niet afwacht of zijn zwemleraar wel komt om even met ons te praten. Ik laat hem gaan, blijf nog even wachten en ga dan weg als ik de zwemleraar niet zie. Blijkbaar heeft hij geen tijd om te komen.

Het ging góed!

Na de zwemles vang ik mijn zoon op bij de douches. Hij komt enthousiast aangelopen. Het ging zó goed, de zwemleraar was helemaal tevreden. ‘Je bent dus tevreden en voldaan over hoe je het hebt gedaan,’ zeg ik tijdens het aankleden. Mijn zoon knikt dankbaar. ’s Avonds ik bed begint hij er nog een keer over. ‘Het ging zó goed,’ zegt hij blij. En dan: ‘Wat wat betekent dit?’. Hij steekt zijn duim op. ‘Dat je het goed doet,’ zeg ik. ‘En dit?’ Hij maakt met zijn duim en wijsvinger een rondje. ‘Dat je het helemaal perfect doet.’ ‘Deed je zwemmeester dat?’ vraag ik. ‘Hij deed zo,’ zegt mijn zoon, terwijl hij weer zijn duim opsteekt. Tevreden gaat hij slapen.

De jongen op de afbeelding is niet mijn zoon.

Advertenties

Een gedachte over “Mijn zoon heeft angst voor zwemles

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s